Hypoidalna przekładnia stożkowa

Stożkowa przekładnia śrubowa (hypoidalna przekładnia stożkowa)

Hypoidalną przekładnię stożkową stosuje się wówczas, gdy należy przenosić ruch obrotowy z jednego wału na cały szereg krzyżujących się z nim wałów, np. w maszynach włókienniczych lub do napędu tylnej osi samochodu. Ważną zaletą tej przekładni jest przede wszystkim to, że koła współpracujące mogą być obustronnie uło-żyskowane (co przy przekładni stożkowej z przecinającymi się osiami jest trudne do wykonania), a co za tym idzie mogą pracować przy dużych prędkościach i nadają się do przenoszenia dużych mocy.

Przy normalnej przekładni stożkowej ruchy poślizgowe odbywają się jedynie wzdłuż wysokości zęba, natomiast przy przekładni hypoidalnej występuje dodatkowo poślizg wzdłuż linii zęba. Z porównania tych dwóch rysunków widzimy, że przy stożkowej przekładni śrubowej (hypoidalnej) rzeczywisty poślizg występuje również w pobliżu stożka tocznego, a więc poślizg nie ulega przerwaniu, wskutek czego warstwa oleju utrzymuje się od początku zazębienia aż do końca, przyczyniając się do korzystnych warunków zazębienia.

Drukuj