Przekładnie ślimakowe. Uwagi ogólne

Przekładnia ślimakowa służy do przenoszenia ruchu obrotowego przy skrzyżowanych wichrowato osiach podobnie jak walcowa przekładnia śrubowa. Należy przy tym stwierdzić, że na ogół kąt między osiami wynosi 90°. W tym przypadku zęby stykają się nie tylko punktami, lecz na większej powierzchni, wskutek czego zęby zużywają się w znacznie mniejszym stopniu, aniżeli zęby w walcowej przekładni śrubowej. Wynika stąd również wniosek, że przekładnię ślimakową można użyć w przypadku przenoszenia znaczniejszych mocy.

Cechą charakterystyczną przekładni ślimakowej jest jeszcze to, że nadaje się do przenoszenia ruchu przy znacznym przełożeniu, np. 1 : 50 lub nawet więcej przy zwartej konstrukcji, co było nie do osiągnięcia przy walcowej przekładni śrubowej.

 Wadą przekładni ślimakowej motovario, podobnie jak walcowej przekładni śrubowej, jest to, że wykazuje stosunkowo małą sprawność.

Zastosowanie przekładni ślimakowej jest dość powszechne. Stosuje się ją np. w obrabiarkach do napędu stołu frezarki obwiedniowej, do napędu wału rozrządczego automatu, do napędu posuwu wiertarki, jako mechanizmu podziałowego w podzielnicy uniwersalnej, w dłutownicy do kół zębatych Maaga, w dźwignicach do napędu bębnów linowych, w samochodach do napędu tylnej osi itp.

Przekładnia ślimakowa składa się ze ślimaka oraz koła ślimakowego zwanego również ślimacznicą. Są to elementy różniące się od siebie kształtami geometrycznymi.

Ślimak jest śrubą modułową jedno- lub wielokrotną (o jednym lub więcej zębach).

Stąd wynika wielkość przełożenia przekładni ślimakowej.

Drukuj