Metoda UNITOOL

Metoda UNITOOL została wprowadzona przez firmę Gleason głównie dla celów szybkiego i łatwego (bez skomplikowanych obliczeń) wykonywania przekładni w produkcji jednostkowej lub dla prototypów przeznaczonych do produkcji masowej i wymagających w związku z tym badań stanowiskowych. Zasadnicza koncepcja metody oparta została na kształtowaniu powierzchni zębów kulistą powierzchnią obrotową, utworzoną przez łukowe krawędzie skrawające noży. Ze względu jednak na brak możliwości wpływania na krzywiznę zarysu zęba wprowadzono zmodyfikowaną powierzchnię kształtującą w postaci torusa. Jak wszystkie metody Gleasona, metoda UNITOOL charakteryzuje się okresowym podziałem. Znaczy to, że każda luka międzyzębną wykonywana jest oddzielnie. W celu wpływania na beczkowanie wzdłużne i poprzeczne zębów zostały ustalone proporcje promieni krzywizn i ich punkty zaczepienia dla wszystkich wymiarów stosowanych głowic. Proporcje głowic UNITOOL ilustruje rysunek.

Metoda UNITOOL

Metodę UNITOOL można stosować jako obwiedniową lub ksztaltowo-obwiedniową. W przypadku obwiedniowego generowania zarysów obydwu kół ustawia się je w stosunku do płaszczyzny prostopadłej do osi kołyski pod kątem stożka podziałowego.

Wariant kształtowo-obwiedniowy wymaga ustawienia osi wrzeciona narzędziowego (TILT) dla obróbki zębnika na kąt stożka głów koła. Oś zębnika jest prostopadła do osi kołyski.

Obróbka koła i zębnika wykonywana jest w obydwu wariantach przy różnych ustawieniach obrabiarki w celu uzyskania kątów linii zębów na stronie wklęsłej i wypukłej. Metoda UNITOOL może być stosowana zarówno do obróbki przekładni stożkowych, jak i hipoidalnych.

Drukuj