Docieranie zębów stosowane w systemie Oerlikon i Klingelnberg

W systemie Oerlikon stosowana jest metoda zbliżona do metody podstawowej Gleasona. Przez wprowadzenie dowolnego sterowania ruchami względnymi docieranych kół oraz dodatkowych ruchów oscylacyjnych metoda ta została bardzo unowocześniona. Główna zasada procesu docierania wg tej metody polega na tym, że koła współpracujące mają zmieniane wzajemne położenie, ale właściwe ostateczne kształtowanie powierzchni zębów odbywa się w czterech strefach — dwóch dla strony czynnej i dwóch dla strony biernej. Proces docierania odbywa się w cyklu automatycznym, przy czym rozdział stref obróbki podaje rysunek.

Strefy docierania


Początek docierania dla prawych kół (lewych zębników) ma miejsce na wewnętrznej połowie wieńca zębatego strefy strony biernej zębów, następnie po przejściu strefy środkowej odbywa się obróbka powierzchni zębów na połowie zewnętrznej wieńca w strefie. Po zmianie kierunku obrotów wrzecion docieranie strony czynnej zębów odbywa się najpierw na wewnętrznej połowie wieńca zębatego, a następnie w strefie 4 — na zewnętrznej połowie wieńca. W kołach lewych (prawych zębnikach) strefy 1 i 3 przyjmowane są na zewnętrznej połowie wieńca zębatego, zaś strefy 2 i 4 na. połowie wewnętrznej.

W najnowszych modelach docieraczek SL-2 i SL-3 niezależnie od sterowania ruchami względnymi kół wprowadzono dodatkowo dwa układy funkcyjne, a mianowicie: LEC (LAPPING EFFECT CONTROL) i SIF (SUPER IMPOSED FREOUENCY).

Układ LEC steruje prędkością zmian wzajemnych położeń docieranych kół. Włącznik układu LEC ma trzy położenia (—), (+) i (0). Przy włączeniu w położenie (—) występuje szybkie przemieszczenie względne kół zmieniające ich strefy współpracy. Ruch przemieszczania nie jest jednostajny, w początkowej fazie jest bardzo wolny, a następnie szybki. W wyniku zmiany prędkości przemieszczania się wzajemnego kół odbywa się usuwanie większej warstwy materiału w strefach docierania 1, 2 i 3, 4 (jeżeli na obydwu stronach zębów ustawiony jest włącznik na (—) przez co ślad współpracy jest krótszy). W przypadku ustawienia włącznika LEC w pozycji (+) występuje odwrotna sytuacja; czas docierania środkowej strefy zęba jest relatywnie dłuższy, przez co uzyskuje się dłuższy ślad współpracy — mniejszą beczkowatość. Pozycja (0) oznacza wyłączenie układu LEC. Układy LEC dotyczą każdej strefy docierania i mogą być ustawiane niezależnie.

Układ SIF wprowadzony został z dwóch powodów: 1) dla podwyższenia gładkości docieranych powierzchni zębów, 2) dla zwiększania intensywności docierania. Działanie układu SIF polega na generowaniu wysokiej częstotliwości drgań zmieniających zmianę współrzędnych V,H i J.

Metody docierania stosowane przez firmę Klingelnberg

Firma Klingelnberg stosuje metodę podstawową. Wszystkie przemieszczenia względne docieranych kół są realizowane w kierunkach V, H i J w analogiczny sposób, jak na obrabiarkach systemu Gleasona i Oerlikon. Firma buduje docieraczki trzech wielkości LKR-250, LKR-400 i LKR-630. Dwa mniejsze modele przeznaczone są do przekładni średnich i małych wymiarów stosowanych głównie w samochodach osobowych. Maszyny te mają układy przemieszczeń podobne do rozwiązań docieraczek firmy Oerlikon.

Docieraczka LKR-630 ma mechaniczny krzywkowy napęd ruchów względnych docieranych kół.

Drukuj